De antenne bepaalt het leesveld. En dus ook wat je níét wilt lezen.
Een leesveld dat te klein is mist objecten. Een leesveld dat te groot is pakt de stelling ernaast mee, en dan telt je registratie te veel. Dat tweede is het lastigst, want het valt pas op als de cijfers niet blijken te kloppen.
Waar je op let bij het kiezen
Bij antennes is de vorm van het veld belangrijker dan de winst in dBi.
- Vorm van het veld
- Een smalle bundel voor een doorgang, een breed veld voor een tafel
- Polarisatie
- Circulair als de tags alle kanten op liggen, lineair als ze allemaal gelijk hangen
- Wat er buiten moet blijven
- Vaak bepalender dan wat erbinnen moet: reken op afscherming
- Montage
- Aan een portaal, tegen een wand of onder een tafelblad, en of dat kan waar je hem wilt
Wat een antenne wél en níét doet
Wel
- Het leesveld vormgeven: waar wel en waar niet
- Meerdere tags tegelijk aanspreken binnen dat veld
- Onzichtbaar weggewerkt worden, bijvoorbeeld onder een werkblad
- Samenwerken met andere antennes op één reader
Niet
- Zelfstandig werken: er hoort altijd een reader bij
- Door metaal heen kijken
- Een te grote afstand goedmaken met meer vermogen alleen
- Voorkomen dat naburige tags meelezen, zonder afscherming
Meer vermogen is zelden het antwoord. Een groter veld leest ook meer mee wat je niet wilde, en dan ruil je een gemist object in voor een verkeerd getal. In de Proof of Value meten we daarom niet alleen of iets gelezen wordt, maar ook wat er ten onrechte meekomt.