Naar de hoofdinhoud

Terugkijken in plaats van reconstrueren. Per object, met tijdstip.

Als er iets misgaat begint het uitzoekwerk: wie had het, wanneer is het weggegaan, is het wel geladen. Die vragen zijn nu alleen te beantwoorden door mensen te bellen en documenten naast elkaar te leggen. Elk leespunt dat je passeert legt het antwoord vooraf al vast. En omgekeerd loopt de klok mee zolang iets ergens staat: duurt dat langer dan afgesproken, dan hoor je dat terwijl het er nog staat.

We beginnen met één passage die nu niet wordt vastgelegd, en meten hoe vaak die vraag opkomt.

Twee slanke RFID-antennes aan weerszijden van een open doorgang tussen twee magazijnhallen, met hoge palletstellingen en een heftruck erachter.
Alles wat hier langs gaat wordt geregistreerd. Niemand stopt, richt of boekt iets handmatig.

Herken je dit?

Dit speelt zodra objecten door meerdere handen of locaties gaan en er achteraf vragen over komen.

Wat het kost

Wat uitzoekwerk achteraf per jaar kost

Vragen per week

Minuten uitzoeken

Weken

Per jaar

202 uur

Gerekend met euro per uur, en met het deel van de theoretische winst dat je in de praktijk haalt:

Conservatief
81 uur3.643 euro per jaar
Verwacht
121 uur5.465 euro per jaar
Potentieel
162 uur7.286 euro per jaar

Rekenvoorbeeld op basis vantwaalf keer per week een vraag die uitgezocht moet worden, met tweeëntwintig minuten per vraag, over 46 werkweken. Alleen de uren van degene die het uitzoekt. Geen meting bij een klant. De getallen zijn aanpasbaar: zet je eigen situatie erin en de uitkomst rekent mee.

Hoe een keten zichzelf vastlegt

Je legt geen route vast maar een reeks passages. Dat is minder dan een volgsysteem belooft en het beantwoordt vrijwel elke vraag die echt gesteld wordt.

  1. 01 / Eén nummer per object

    Elk object, elke drager of elke emballage krijgt een eigen nummer. Niet per artikelsoort maar per stuk, want de vraag gaat straks over dít exemplaar en niet over het type.

  2. 02 / Leespunten op de momenten die tellen

    Bij een dock, een doorgang, een lijn of een uitgiftepunt. Je kiest de plekken waar de vraag later over gaat, en niet zoveel mogelijk plekken: elk leespunt kost geld en levert alleen iets op als er een vraag achter zit.

  3. 03 / Een tijdlijn per object

    In STOCKflow zie je per object welke punten het passeerde en wanneer. Een klacht wordt daarmee een opzoekactie van een halve minuut in plaats van een middag reconstrueren.

Wat objecten volgen met RFID wél en níét doet

Wat objecten volgen met RFID wél en níét doet

Wel

  • Per object vastleggen welk punt het wanneer passeerde
  • Partij en houdbaarheidsdatum meenemen, zodat je THT terugvindt op het object zelf
  • Emballage en dragers volgen die de keten in gaan en terug moeten komen
  • Ook wat groot is: trucks, trailers en containers op het terrein, en sinds wanneer ze staan
  • Per machine of voertuig de standen meelezen, zodat een termijn zich vanzelf aandient
  • Achteraf aantonen dat iets geladen, verzonden of geretourneerd is
  • Uitgifte en retour registreren zonder lijst, paraaf of losse melding
  • Zien hoe lang iets al in een zone of stap staat, en melden zodra dat langer duurt dan afgesproken
  • Een partij die eerst een tijd moet staan, meldt zichzelf zodra die tijd om is

Niet

  • Volgen tussen twee leespunten in: daar is het object simpelweg onderweg
  • Objecten volgen buiten je eigen locaties, tenzij de ontvanger ook leest
  • Een route reconstrueren op plekken waar bewust geen leespunt staat
  • De reden van een afwijking geven: het systeem toont het feit, niet de oorzaak

Dit is geen track and trace zoals een pakketdienst dat toont. Je krijgt de punten waar je zelf een lezer hebt hangen, en verder niets. Dat klinkt beperkter dan het is: bij vrijwel elke vraag die in de praktijk wordt gesteld gaat het om een handvol momenten, en die zijn precies te bepalen voordat je een lezer ophangt.

Wat er in de praktijk verandert

  • Waar is die pallet geweest

    Elk leespunt legt vast wat er passeerde. De reconstructie op basis van wie er die dag werkte, vervalt.
  • Aantonen dat het verzonden is

    Bij een discussie met een klant of vervoerder heb je een lezing en geen herinnering.
  • De stap die te lang duurt

    Staat er iets langer dan afgesproken, dan meldt dat zich vandaag. Niet volgende week in een doorlooptijd waar niemand meer iets aan kan doen.
  • De partij bij een klacht

    Eén partij terugvinden in plaats van de hele voorraad doorzoeken. Bij een terugroepactie is dat het hele verschil.

Zo bewijzen we het: een kleine, betaalde Proof of Value

Eén passage die nu niet wordt vastgelegd. We hangen er tijdelijk een leespunt en tellen hoe vaak de vraag opkomt die daarmee beantwoord zou zijn.

Scope

  • Eén passage of uitgiftepunt
  • Eén objectgroep of dragertype
  • Tijdelijke labels en een tijdelijke leesopstelling
  • Nulmeting: hoe vaak wordt deze vraag nu gesteld en wat kost uitzoeken
  • Leesbetrouwbaarheid op dat punt wordt apart vastgelegd

Go of no-go

Na de testperiode weet je hoe betrouwbaar dat punt leest en hoe vaak de vraag opkwam die het beantwoordt. Kwam hij zelden op, dan is dat de uitkomst en hang je er geen vaste lezer op. Kwam hij vaak op, dan ligt er meteen een lijst met punten die je verder wilt uitrusten.

Wat je waarschijnlijk denkt

Wij hebben al scans bij verzending, dat is toch hetzelfde?

Bijna, met één verschil: een scan gebeurt als iemand hem doet. Op een drukke dag wordt er overgeslagen, en juist bij die zending komt later de vraag. Een leespunt registreert wie er passeert zonder dat iemand een handeling verricht, dus de gaten in de registratie vallen weg.

Hoeveel leespunten hebben we nodig?

Minder dan je denkt. Begin bij de vraag die nu tijd kost en zet er één punt voor neer. Elk extra punt kost geld en levert pas iets op als er een concrete vraag achter zit. Een keten volledig uitrusten omdat het kan, is de duurste manier om hier aan te beginnen.

Onze pallets hebben al een palletbon, wat voegt dit toe?

Het lastigste is dan al gedaan: die pallet heeft een eigen identiteit en niet alleen een soort. Wat een palletbon niet doet, is zichzelf melden. Iemand moet hem lezen en ergens noteren, en op een drukke dag gebeurt dat niet. Vervang die bon door dezelfde bon met RFID erin en elke passage legt zichzelf vast. Blijft het bij je eigen hallen, dan stopt het daar ook: je hebt geen leespunten bij een klant nodig, en dat scheelt in de kosten.

Onze klanten hebben geen RFID, dan stopt het spoor.

Klopt, en dat zeggen we ook zo. Bij de deur houdt het op, tenzij de ontvanger zelf leest. Wat je overhoudt is aantoonbaar wat er bij jou is uitgegaan en wat er terugkwam, en dat is precies het deel waar de meeste discussies over gaan.

Laat beoordelen welke passage in jouw keten nu niet wordt vastgelegd.

Zet één proces op de meetlat. Eén locatie, tijdelijke labels en een nulmeting, met een heldere go of no-go.

Vraag een Proof of Value aan