Picken zonder elk artikel apart te scannen. Controleren zonder de order uit te pakken.
Bij het picken zit de tijd niet in het lopen maar in de handelingen eromheen: oppakken, draaien tot het etiket zichtbaar is, scannen, wegleggen. En de controle achteraf kost vaak meer tijd dan het picken zelf, omdat je de doos weer open moet om te zien of het klopt.
We meten eerst de tijd per orderregel en het aantal fouten dat nu pas bij de klant naar boven komt.
Herken je dit?
Deze situaties komen terug bij vrijwel elk magazijn dat op stukniveau uitlevert.
- Elk artikel moet apart onder de scanner voordat het de doos in mag.
- Bij een order controleren of alles compleet is kost meer dan het picken.
- Laadfouten komen pas aan het licht als de klant belt.
- Retouren komen terug met een afwijking die niemand meer narekent.
- Pieken worden opgevangen met uitzendkrachten die de artikelen niet kennen.
Wat het kost
Wat een misgreep per jaar kost
Orderregels per dag
Foutkans
%
Kosten per fout
euro
Werkdagen
Per jaar
31.464 euro
Met het deel van de theoretische winst dat je in de praktijk haalt:
- Conservatief
- 12.586 euro
- Verwacht
- 18.878 euro
- Potentieel
- 25.171 euro
Rekenvoorbeeld op basis vannegenhonderd orderregels per dag met een foutkans van vier op de duizend, tegen 38 euro afhandelkosten per fout, over 230 werkdagen. Vervoer, creditnota en het gesprek met de klant zitten daarin, imagoschade niet. Geen meting bij een klant. De getallen zijn aanpasbaar: zet je eigen situatie erin en de uitkomst rekent mee.
Hoe picken en controleren samenvallen
De winst zit niet in sneller lopen. Hij zit in het samenvallen van twee handelingen die nu apart gebeuren.
01 / Labelen bij inslag
Het label gaat erop als de goederen binnenkomen, op stuk, omdoos of drager. Dit is de ontwerpkeuze die de rest bepaalt: wat hier niet gelabeld wordt, is verderop niet te controleren.
02 / Picken zonder richten
De picker legt in de bak of op de rolcontainer. Er hoeft niets gedraaid te worden om bij een etiket te komen, want de tag wordt gelezen zonder zichtlijn.
03 / Controle als één lezing
Bij het inpakstation of het dock leest een vast punt de hele order in één keer. Wat er ligt tegenover wat besteld is, en het verschil komt op dat moment naar boven.
Wat RFID bij orderpicken wél en níét doet
Wat RFID bij orderpicken wél en níét doet
Wel
- Een hele bak of rolcontainer in één lezing controleren
- Ontbrekende en te veel gepickte artikelen aan het dock zichtbaar maken
- Werken zonder zichtlijn, dus zonder dozen te draaien of open te maken
- Naast de bestaande barcodescanners draaien, op dezelfde handheld
Niet
- Sturen waar de picker heen moet lopen: dat blijft het werk van je WMS
- Artikelen controleren die niet gelabeld zijn
- Betrouwbaar lezen bij dicht opeengepakte folie, metaal of vloeistoffen zonder aanpassing
- Voorkomen dat er het juiste artikel in de verkeerde doos gaat, als beide gelabeld en gelezen zijn
Er is een grens die vaak pas laat opvalt: RFID controleert wat er in de zending zit, niet of het bij de juiste klant hoort. Die koppeling blijft bij je WMS liggen. Wat wel verandert, is dat een ontbrekend of te veel gepickt artikel aan het dock naar boven komt in plaats van bij de klant.
Wat er in de praktijk verandert
Picken zonder per stuk scannen
De picker loopt de route en de regels vinken zichzelf af. De scan per artikel vervalt.De controle aan het dock
De hele zending in één lezing tegen de order. Compleet of niet, voordat de deur dichtgaat.De misgreep die niet bij de klant landt
Een verkeerd artikel valt op bij de controle en niet bij het uitpakken. Dat is het verschil tussen een correctie en een klacht.Een nieuwe picker zonder inwerktijd
Het apparaat wijst de weg en zegt wanneer het klopt. Nieuwe mensen op piek zijn geen risico meer.
Zo ziet dit eruit in jouw operatie
Dezelfde oplossing landt anders op een productievloer dan in een magazijn. Kies je eigen situatie, dan staat er wat er bij jou verandert en wat een Proof of Value daar meet.
Zo bewijzen we het: een kleine, betaalde Proof of Value
Eén orderstroom, één type drager. We meten de tijd per orderregel en het aantal afwijkingen dat we aan het dock vinden, naast wat er nu doorheen glipt.
Scope
- Eén orderstroom of één klantgroep
- Eén type bak, doos of rolcontainer
- Tijdelijk labelen bij inslag
- Een vaste leesopstelling bij het inpakstation
- Nulmeting van tijd per orderregel en van fouten die nu bij de klant landen
Go of no-go
Na de testperiode ligt er een meting naast de nulmeting: hoeveel tijd per orderregel eraf ging en hoeveel afwijkingen we aan het dock hebben gevonden die anders waren doorgegaan. Levert het te weinig op, dan is dat de uitkomst en stopt het.
Wat je waarschijnlijk denkt
Onze pickfouten zijn al laag, hier valt weinig te halen.
Dan is de vraag wat je nu betaalt om ze laag te houden. Bij de meeste bedrijven zit dat in een dubbele controle: iemand pakt de order er nog een keer bij. Die controle is de kostenpost, niet de fout. Als een lezing hem overneemt, verdwijnt die tijd terwijl het foutpercentage gelijk blijft of daalt.
Een label op elk stuk is bij ons veel te duur.
Bij goedkope artikelen in grote aantallen klopt dat vaak. Daarom labelen we niet altijd op stuk maar soms op omdoos of drager, en soms alleen op de artikelgroep waar de fouten zitten. Waar de grens ligt volgt uit je eigen cijfers, en die rekenen we in de Proof of Value door in plaats van er nu een prijslijst bij te halen.
Moet ons WMS hiervoor om?
Nee. In de Proof of Value draait STOCKflow ernaast en vergelijkt hij wat gelezen is met de pickbon. Pas als dat klopt, is een koppeling zinvol. De pickvolgorde en de looproute blijven sowieso bij je WMS liggen, daar zijn wij niet voor.